Monday, 9 March 2015

समुद्र ...

तूझं माझं नातं तस खुप जूनं पुराणं
तरी नेहमीचच आहे तूझं मला नव्याने भेटणं....
तू अथांग पसरलेला क्षीतीजात
आणि मी मात्र माझ्याच एका वर्तुळात....

दिवसभर निळाशार असणारा तू
संध्याकाळी तप्त सुर्याला पोटात घेतोस..
तिन्हीसांजेला सुर्याच्या रंगात एकरुप होता होता
रात्री शितल चांदणं पांघरून शांत होतोस...

तुझ्याकडे डोळे नुसते बघतच राहतात
ते तुझं नितळ सौदंर्य साठवू पाहातात....
लाटेचा स्पर्श मनाला सुखावून जातो
आणि नकळत अंगी एक शहारा फुलतो.....

परतीसाठी पाय निघता निघत नाही
तरी शेवटी ते मोहक द्रुश्य मनात साठवून मी निघते....
परतीच्या वाटेवर चालताना
चेहऱ्यावर आपसुक समाधानाची कळी खुलते...

Saturday, 24 January 2015

गुलाबाचं फुल....




बर्याच दिवसांनी डायरी चाळली
त्यात गुलाबाचं फुल होतं......
ते आता कोमेजल असलं तरी
आठवणींच्या सुगंधात दरवळत होतं.....

कुणीतरी असतं......

कुणीतरी असतं
प्रत्येकाचं जगात
कुणीतरी असतं
प्रत्येकाच्या मनात ......

कुणीतरी असावं
आपलंस जगात
साथ देणारं
नेहमी सुखदुःखात.....

कुणीतरी बोलतं
कुणीतरी ऐकतं
खरंतर आयुष्य
सरतं आपल्याच नादात ...............

-अनघा

Thursday, 15 January 2015

Special


१३/०९/२०१४


आपण कीती वेडे असतो..उगीचच वाट बघत बसतो, की कुणीतरी येईल आणि आपल्याला आपण special असल्याची जाणीव करून देईल..खरंतर आपण हे इतरांनकडून expect करतो की त्यांनी आपल्याला छान वागणूक द्यावी...पण प्रत्येकाला स्वतःचा कोष आसतो ज्यात तो गुंतलेला आसतो....मग जर कुणालाच वेळ नसेल तर आपण दुःखी व्हायचं का? की आपण असतो नेहमीच सगळ्यांसाठी आणि आपल्यासाठी कुणीच नाही.....

इतर कुणाला वाटलं नाही म्हणून आपण special नाही का?

का करायचा  इतरांचा विचार ... करायची आपणच एकट्याने मजा ..... स्वतःसाठी जगायचं थोडं... मन नेइल तिथे धावत सुटायच.... स्वतःचीच company enjoy करायची.....

-अनघा